Kritiek op nieuwe expositie IHC

DEN HAAG (29 april 2021) – Opnieuw is het Indisch Herinneringscentrum (IHC) onderwerp van kritiek. Ditmaal is een nieuwe expositie over de “dekolonisatie” van voormalig Nederlands-Indië onderwerp van debat. Critici vrezen een politieke manifestatie.

Begin deze week maakte het IHC bekend een tentoonstelling in Museum Sophiahof op te zetten over de dekolonisatie van Nederlands-Indië. De expositie, die als titel heeft ‘Ons Land – Dekolonisatie, generaties, verhalen’, zou enkele jaren te bezoeken moeten zijn. Twee hoogleraren moeten het project begeleiden, waaronder de zeer uitgesproken Remco Raben, die tevens verbonden is aan het grote Indië-onderzoek. Raben is niet onomstreden. Zijn activisme deed eerder al menig wenkbrauw fronzen, bijvoorbeeld toen de hoogleraar medio 2020 de oproep deed om vooral een petitie vóór het verwijderen van Nederlandse standbeelden te tekenen. Zijn collega Anne-Lot Hoek riep juist op om straten en pleinen te vernoemen naar Soekarno. In dat laatste zag Raben geen bezwaar. Of Raben hier dan ook de juiste man op de juiste plek is, wordt door diverse ingewijden sterk betwijfeld.

De keuze voor Raben versterkt het beeld dat het IHC vooral op het Indonesische perspectief is gericht en maar weinig oog heeft voor de grote groep (Indische) Nederlanders, waarvoor het IHC aanvankelijk is opgericht. Daarnaast klinkt er ook al langer kritiek dat het IHC onevenredig veel aandacht besteed aan het perspectief van diverse minderheidsgroepen uit Nederlands-Indië. Dat naast Raben ook Fridus Steijlen, hoogleraar Molukse Migratie en Cultuur, de expositie moet begeleiden bevestigt die indruk. Volgens de laatste beschikbare cijfers zijn er in Nederland tussen de 1.5 en 2 miljoen Indische Nederlanders, tegenover 70.000 Molukkers. Wie het IHC bezoekt krijgt echter een geheel andere indruk, iets dat in eerdere tentoonstelling treffend werd geïllustreerd door de aanwezigheid van de Indonesische, Molukse en Papoea’s vlag, terwijl die van Nederland geheel ontbrak.

Het is niet de eerste keer dat het IHC onder vuur licht. Eerder was er ook al ophef over de expositie ‘Vechten voor Vrijheid’, omdat daarin het Bersiap-geweld gepleegd door Indonesiërs werd aangeduid als verzet en werd vergeleken met het verzet tegen Nazi-Duitsland en Japan. Koning Willem-Alexander moest die expositie uiteindelijk openen, iets dat in de wandelgangen werd beschouwd als een schoffering. Daarnaast was er rumoer rondom een polariserende tentoonstelling over Depok. Ook de exorbitant hoge toegangsprijzen en Indonesische kledingvoorschriften, die het centrum voor dagprogramma’s bleek te hanteren, leiden tot ergernis onder Indische Nederlanders. Er zijn soortgelijke geluiden over de invloed van het IHC in Museum Bronbeek. Het is een publiek geheim dat diverse gidsen, bezoekers en anderen zich daar om vergelijkbare redenen niet langer vertonen.

Update 12 mei 2021 18.00:
Fridus Steijlen blijkt auctor intellectualis van de eenzijdige invalshoek die de controversiële film De Oost en het bijbehorende lespakket hanteren. Dat werd duidelijk tijdens het kort geding dat Federatie Indische Nederlanders (FIN) had aangespannen. De film is omstreden vanwege het geschiedkundige raamwerk waarbinnen de film is gepositioneerd, maar dat niet wordt ondersteund door historische feiten. Op de officiële kanalen van de film wordt bijvoorbeeld gesteld dat Nederlandse militairen naar Nederlands-Indië zijn gestuurd “om de Indonesische vrijheidsstrijd neer te slaan”, terwijl zij in werkelijkheid vooral een einde moesten maken aan chaos en geweld, dat tijdens de Bersiap een climax bereikte. De rol van Steijlen is brisant nu hij ook verbonden is aan het grote Indië-onderzoek naar het Nederlandse militaire optreden in Nederlands-Indië. Dat onderzoek ligt al tijden onder vuur vanwege de eenzijdige en partijdige opzet.

Tags: Indisch HerinneringscentrumMuseum Sophiahof, Remco Raben.

21 gedachten over “Kritiek op nieuwe expositie IHC”

  1. Tijdenlang waren indo’s aardige mensen die lekker kunnen koken, maar die je vooral niet serieus moest nemen.
    Voorbeelden van het laatste: de niet doorbetaalde soldij, de Japanse ereschulden.
    Nu is de trend om ons af te schilderen als racistische kolonialen die de zielige Indonesiërs hebben uitgebuit.
    Wanneer vertelt nou eens iemand het echte verhaal?
    Oh ja, voor het huis van de familie en alle andere spullen die van ons gejat zijn, hebben wij nog nooit een cent gezien.

  2. Ik heb zo’n 2 jaar geleden het IHC bezocht en schrok me werkelijk rot. Het gesprek dat ik daarop met de kortpittige directrice voerde was de druppel. Bij dat centrum voor alternatieve geschiedenis zet ik geen stap meer binnen

  3. Tijden veranderen. De eerste generatie nam de kolonie met zich mee naar Nederland. De derde generatie gaat dekoloniseren. Begin deze week maakte het IHC bekend een tentoonstelling in Museum Sophiahof op te zetten over de dekolonisatie van Nederlands-Indië. De expositie, die als titel heeft ‘Ons Land – Dekolonisatie, generaties, verhalen’, zou enkele jaren te bezoeken moeten zijn. Het is een nieuwe tentoonstelling van Museum Maluku i.s.m. het IHC (Indisch Herinneringscentrum) in het Museum Sophiahof te Den Haag. De tentoonstelling claimt niet hét verhaal over dekolonisatie te presenteren, maar die te belichten vanuit verschillende perspectieven en door de bril van de vertellers. Als momentopname in het doorgaande verwerkingsproces waarin ook nieuwe elementen om aandacht vragen.
    De titel Ons Land verwijst zowel naar het huidige Nederland als naar het land van herkomst dat op tal van manieren een belangrijke rol zou blijven spelen: in de cultuur, de herinnering, identiteiten en gemeenschappen. Ons Land wil aanzetten tot gesprek en reflectie op ons gedeelde koloniale verleden en de wijze waarop dat doorwerkt en hoe mensen daarmee omgaan. (Bron: IHC)

    1. Tijden veranderen is echt een zeer twijfelachtig motief. IHC doet geweld de geschiedenis geweld aan. Het opnieuw framen van historische gebeurtenissen is niets anders dan een culturele revolutie tegen Nederland en Nederlands-Indië die niet onder doet voor de Oktober revolutie. Het is de vervolging Indische Nederlanders door radicalen uit Nederland die zich in de politiek hebben geworteld en in de waan zijn dat Indische Nederlanders zielige buitenlanders zijn die net als de creolen uit Suriname op de zeepkist gaan staan tegen het kolonialisme. Neen. Indische Nederlanders zijn trots op hun koloniale achtergrond en hebben allicht het allermooiste Aziatische rijk gecreëerd dat de wereld ooit gezien heeft. Alle zogeheten nare randjes van kolonialisme is niet endemisch aan kolonialisme, maar bestond al jaren. De Mohammedanen hebben de Afrikanen tot Islam gedreven omdat niet-Islamieten tot slaaf werden gemaakt. U denkt dat de vele inheemse volkeren in de Nusantara archipel niet onder drang zijn bekeerd door de Islam? Denk daar maar eens over na en realiseer u eens dat de archipel tot de dag van vandaag het unieke hindoe-boeddhisme kwijt geraakt is door die religieuze dwang. En realiseer u dat het oude Majapahit rijk zelf 93 tribuut-staten heeft veroverd tot nog verder dan de grens van het gepacificeerde Nederlands-Indië. Wie is er nu de kolonist?

  4. Ach jongens, hoeveel Indo’s bezoeken nou eigenlijk dit museum? Heel weinig. Het is een kleine kongsi Indo Kesasars die om elkaar heen danst. Dus waar maken jullie je druk om? Gewoon links laten liggen.

  5. Het is een gotspe. Deze instituten worden betaald met het bloedgeld van onze gemeenschap. En wat doen ze? Een dolk in de rug van onze ouders. Ze zouden zich kapot moeten schamen.

  6. Vreemd om mee te maken. Mijn kritische reactie op het bericht op de Facebook pagina van FIN over dit onderwerp is onzichtbaar gemaakt. Ik kan ook niet meer reageren op Facebook berichten. Zwak!

    1. Kritische reactie. Jaja! Vaak genoeg zie ik bij de FIN ‘kritische reacties’ voorbijkomen, met vooral halve waarheden bedoeld om onze ouders te schofferen. Van mij mogen al die reacties worden verwijderd. De FIN is mijn ogen veel te mild. 1x de algemene regels overtreden zou moeten eindigen in een permanente ban!

  7. Krankzinnig dat bijna alle instituties van Indisch Nederland worden gegijzeld door dit soort activisten. Ze schuiven elkaar overal baantjes toe en eten al het subsidiegeld op. En de gewone Indo? Die kan de pot op.

  8. Wat is dit jammer! Natuurlijk moeten we in Nederland altijd rekening houden met de momenteel zo populaire wokeness, maar dat die voortdurend de boventoon voert, zit me ook in deze kwestie behoorlijk dwars. Wat bij discussies over kolonisatie/dekolonisatie steeds buiten beschouwing blijft, is hoe het gedekoloniseerde land er nu aan toe is. Need I say more?

  9. Alles wat ‘Indisch’ is moet kapot. Het is triest om te zien hoe alles wat onze ouders hebben opgebouwd door een handjevol activisten om zeep wordt geholpen.

Laat een antwoord achter aan Federatie Indische Nederlanders Antwoord annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.